Fiet wil rennen Prentenboek van het Jaar

Fiet wil rennen van Bibi Dumon Tak en Noëlle Smit is gekozen tot het Prentenboek van het Jaar. Een jury van Nederlandse jeugdbibliothecarissen koos dit boek uit het aanbod van prentenboeken die in 2009 verschenen.

In totaal selecteerde de jury tien titels voor peuters en kleuters. Deze boeken staan centraal tijdens De Nationale Voorleesdagen 2011 (van woensdag 19 januari t/m zaterdag 29 januari). Doel van deze jaarlijkse campagne is het stimuleren van voorlezen aan kinderen die zelf nog niet kunnen lezen.

Bibi Dumon Tak (1964) studeerde Nederlandse taal- en letterkunde aan de Universiteit Utrecht en debuteerde als kinderboekenschrijfster in 2001 met Het koeienboek. Haar werk werd drie keer bekroond met een Zilveren Griffel. Noëlle Smit (1972) studeerde aan de Hogeschool voor de Kunsten in Utrecht en werkt sindsdien als grafisch vormgever en illustrator. Inmiddels illustreerde ze talloze prentenboeken en zijn haar boeken vertaald in meer dan tien talen.

Het belangrijkste criterium bij het kiezen van het Prentenboek van het Jaar is dat het boek, naast een goed verhaal en aantrekkelijke illustraties, voldoende aanknopingspunten biedt voor interactie met peuters en voor verwerking in hun spel na het voorlezen.

www.cpnb.nl

Juryrappport: Leespluim van de maand september 2010

Een bijzonder gezelschap, dat is wel het minste wat je kunt zeggen over de bemanning van het piratenschip. Behalve Aadje Piraatje en zijn vader zijn daar nog Jan-zonder-hand, Joop-houten-poot, Goof-zonder-oog, Stille Cornelis en zo nog een handvol. Dan is er nog een meeuw die van bladzij tot bladzij alles in de gaten houdt en, ver weg op een eiland, de moeder van Aadje. Wie typische piratenactiviteiten verwacht komt bedrogen uit. Geen flitsende vechtpartijen, schatten opgraven, of schepen kapen. Je kunt het boek eerder zien als een handleiding voor piratenvaders bij het opvoeden van hun piratenzoon. Vijf hoofdstukjes geven een beeld van de problemen die zich daarbij kunnen voordoen en de titels ervan zijn veelzeggend: zwemles, schildpaddensoep, heimwee, huisdier, wasbeurt. Hoewel, vader piraat die zijn zoontje zwemles geeft aan een vishengel, in een zee waar haaien op de loer liggen... ik zie het de doorsnee Nederlandse vader niet zo gauw doen. Maar die hoeft zijn zoon ook niet tot piraat op te voeden. En wat te denken van Aadje die geen schildpaddensoep lust maar pas van tafel mag als hij zeven hapjes heeft gegeten. Een wel heel herkenbare situatie. Maar dan: "Stille Cornelis telde af met zeven harde scheten." Ja, met zo'n begeleiding moet het wel lukken.

Kortom, het is wel een heel a-typische piratenwereld waarmee we hier te maken hebben. De glamour waarmee de Hollywoodfilms ons vertrouwd hebben gemaakt, ontbreekt hier volledig. Dat is in niet geringe mate te danken aan de hilarische illustraties van Sieb Posthuma die naadloos aansluiten op de tekst. Een prachtig zootje ongeregeld maar, ruwe bolster, blanke pit. Als Aadje heimwee heeft en met hulp van Jan-zonder-hand een brief aan zijn moeder schrijft, barsten ze allemaal in tranen uit als ze de regels "Mama, ik mis je. Mama, ik mis je zo." horen voorlezen. Of het kinderen bij het voorlezen ook zo vergaat...?

Jaarmarkt

Zaterdag 18 september is de bibliotheek Olst gesloten i.v.m. de Jaarmarkt.